Mendeko perpausak irakurtzean

-(e)la, -(e)nik, -(e)n arren, -tzeko, -z gero: atzizki txiki batek esaldiaren zentzua aldatzen du.

Euskaraz, esaldiaren gakoa askotan amaieran dago, aditzari lotutako atzizki batean. «Etorri da» eta «etorri dela» ez dira gauza bera, eta «etorri bada» eta «etorri arren» are gutxiago. Irakurmenean, galdera askok atzizki horien esanahia neurtzen dute, batez ere hutsuneetan.

Atzizki nagusiak eta haien esanahia

-(e)la: baiezkoa, esaten edo uste dena (uste dut etorriko dela).
-(e)nik: ezezko iritzi-aditzekin (ez dut uste etorriko denik).
-(e)lako / bait-: kausa (ez da etorri, gaixo dagoelako / baitago).
-(e)n arren / nahiz eta: kontzesioa (gaixo egon arren, etorri da).
-z gero / ba-: baldintza (gaixo egonez gero / badago, ez da etorriko).
-tzeko / -(e)n (subjuntiboa): helburua (etor dadin deitu diot).
-(e)nean / -(e)nerako: denbora (etortzen denean / etorri denerako).

Atzizki batek dena aldatzen du

Ahulagoa: Ez dut uste arrazoia duzula.

Hobea: Ez dut uste arrazoia duzunik.

Ezezko iritzi-aditzen ondoren (ez dut uste, ez dakit, ez da egia), -(e)nik espero da. Hutsuneetan, -(e)la aukera tranpa ohikoa da.

Praktika

Erantzun, eta ikusi zergatik den zuzena edo okerra.

Gogoratu

Irakurri esaldia amaierara arte: gakoa aditzean dago.
Ezezko iritzia + -(e)nik.
Helburua: -tzeko edo subjuntiboa + -(e)n.

Laguntzaileak kontuan hartuko du zure gomendioetan.